Eastern Bunny and the Night Road مجموعه‌ای از نقاشی‌هاست که از دل تجربه‌های زیسته، رؤیاها، خاطرات پراکنده و تصاویر گذرای ذهن شکل گرفته است. این آثار در مرزی میان حافظه، بدن و ژست حرکت می‌کنند؛ جایی که واقعیت و خیال، آسیب‌پذیری و تاب‌آوری، پیوسته در حال بازتعریف نسبت خود با یکدیگرند.

شخصیت «ایستر بانی» یا خرگوش عید پاک، حضوری تکرارشونده در این مجموعه دارد؛ شخصیتی آشنا که از جایگاه متعارف خود فاصله گرفته و به همراهی برای عبور از زمان‌ها، موقعیت‌ها و وضعیت‌های مختلف بدل شده است. او گاه شاهد است، گاه همدم، و گاه با طنزی آرام و حضوری کنایه‌آمیز، امکان نگریستن از فاصله به تجربه‌هایی را فراهم می‌کند که بیرون از اراده و کنترل انسان شکل گرفته‌اند.

در این آثار، فاصله‌گذاری صرفاً یک راهبرد روایی نیست، بلکه به کیفیتی در خود تصویر تبدیل می‌شود؛ کیفیتی که روایت را از قطعیت دور کرده و آن را در وضعیتی سیال میان لطافت و اضطراب، اندوه و بازیگوشی، و آسیب‌پذیری و تاب‌آوری معلق نگه می‌دارد. هر نقاشی فضایی است که در آن این دوگانگی‌ها هم‌زمان حضور دارند، بی‌آنکه به نتیجه‌ای قطعی یا روایتی واحد ختم شوند.

Eastern Bunny and the Night Road بیش از آنکه روایتی خطی از تجربه‌های شخصی باشد، تلاشی است برای بازآفرینی کیفیت زیستن در جهانی ناپایدار؛ جهانی که در آن خاطره، خیال و واقعیت در هم تنیده می‌شوند و معنا نه به‌عنوان امری ثابت، بلکه در خلال مواجهه‌ی مخاطب با تصویر، به‌تدریج شکل می‌گیرد.