بالای صفحه

هفت تیر، انتهای خیابان استاد نجات اللهی،
خیابان سمیه، خیابان پورموسی، پلاک ۳۰

+۹۸ ۲۱ ۸۸۸۰ ۹۸۰۸
نقشه

    هیفا تمیمی

    هیفا تمیمی‌زاده (متولد ۱۳۶۷، آبادان) هنرمند معاصر ایرانی است که فعالیت هنری خود را با تصویرگری و طراحی گرافیک آغاز کرد و به‌تدریج به مجسمه‌سازی با تمرکز بر سرامیک روی آورد.
    در آثار او، سرامیک نه‌تنها یک ماده، بلکه بستری برای بیان مفاهیم مرتبط با آگاهی، حضور و زیست درونی است. «چشم» به‌عنوان موتیفی تکرارشونده در مجسمه‌های او ظاهر می‌شود؛ عنصری که مرز میان دیدن و دیده‌شدن را به پرسش می‌کشد و به نمادی از نظاره‌گری خاموش بدل می‌شود.
    تمیمی‌زاده در کارهای خود جهانی خیال‌محور می‌سازد که در آن، طبیعت حضوری فعال و ناظر دارد و فرم‌ها میان ارگانیک‌بودن و پیکره‌های ذهنی در نوسان‌اند.

      زینب دلنواز
      امیرحسین وادی زاده
      فاطمه موحد نژاد
      پروا کارخانه
      آرین قاسم پور
      نویان فرهی
      آیدا راد
      محمدجواد پورولی
      حمیده اکبری
      غزاله آقارضی
      عادله شیبانی
      مهسا ابراهیمی
      وحید نصیریان
      لیلا نقدی‌پری
      داریوش مهرجویی
      نصرت کریمی
      مهراب قاسم‌خانی
      نازنین فراهانی
      امیرحسین صدیق
      محمدعلی سجادی
      امیرشهاب رضویان
      ایرج رامین‌فر
      آناهیتا درگاهی
      رویا جاویدنیا
      نادر ترکمن
      مجید برزگر
      مهدی احمدی
      محمد‌‌علی نجفی
      امیر نادری
      سیروس مقدم
      جمشید مشایخی
      گلناز گلشن
      شاهرخ فروتنیان
      شاهرخ غیاثی
      محمدرضا غفاری
      سهیل دانش اشراقی
      سودابه خسروی
      آهو خردمند
      پارسا پیروزفر
      آتیلا پسیانی
      رضا بابک
      رویا افشار
      شادی پرند
      آتوسا رادمنش
      امین پروین
      محسن کرمی
      محمد معینی
      هاجر جهانبخش
      میترا اردلان
      سیاوش حاتم
      نگین شعله ور
      درسا اسدی
      شقایق عربی
      داریوش زندی
      فرخ نور و نی
      ملکه نائینی
      صدرا میرشریف
      علی میرزایی
      ذبیح اله محمدی
      آنه محمد تاتاری
      عباس کیارستمی
      مهسا کریمی زاده
      محمود کاظمی
      داوود کاظمی
      سینا قدکساز
      آوین فرهادی
      امیر فرهاد
      محمدحسین غلام زاده
      نسترن صفایی
      حامد صحیحی
      سام سمیعی
      سارا سلیمانی قشقایی
      علی رضوی
      پانته آ رحمانی
      امیر خجسته
      محمدصادق حقانی فضل
      سهند حسامیان
      کاوه توکلی
      شیده تامی
      پوریا پرهیزکار
      احمد پرمون
      روژان باقری
      بهاره بابایی
      فریدون امیدی
      مسعود اصلانی
      سهیل اشجری
      آزاده اخلاقی
      محمد حسین آریایی
      شادی یوسفی
      بهداد لاهوتی
      صادق فضل
      زهرا زینعلی
      علی رازقندی
      ستاره جباری
      حوری بنام
      امین اکبری
      نازنین اعوانی
      تورج نبیی
      سپهر مصری
      جلال مشهدی فر
      پریناز گودرزیان
      ندا غیوری
      حمیدرضا فرحناکی
      بیژن صفاری
      مجتبی طباطبایی

      مجتبی طباطبایی متولد 1345 تهران ایران نقاش واقع گرا ست. بیشتر آثار نقاشی او فیگوراتیو است و محور موضوعات آثارش اغلب اجتماعی می باشد. بعد از فارغ التحصیلی اوایل دهه ۷۰ به صورت حرفه ای مشغول به کار شد. گرهارد ریشتر و آنسلم کیفر از جمله هنرمندانی هستند که این هنرمند از آنها تاثیر پذیرفته است.

      اردشیر محصص
      لیلی متین دفتری

      لیلی متین دفتری

      لیلی متین دفتری (متولد ۱۳۱۵ تهران، درگذشته ۱۳۸۶) دختر احمد متین‌دفتری، نخست وزیر سابق ایران و نوه محمد مصدق، تا سال ۱۳۵۷ در ایران استاد هنر دانشگاه تهران بود و از بنیانگذاران نقاشی مینی مالیستی یا ساده گرایانه در ایران محسوب می شود. با آنکه لیلی متین‌دفتری در خانواده‌ای با پشتوانه عمیق سیاسی به دنیا آمد، اما همیشه فضای درونی و خلوت خویش را بر عالم پرالتهاب بیرون ترجیح می‌داد. عدم علاقه به مصاحبه و حتی برپایی نمایشگاه، به پیروی از همین خلوت‌گزینی در سراسر عمر با او باقی ماند؛ لیلی متین دفتری در پاسخ به پرسشی در باره این که ۱۰ سال است نمایشگاهی برگزار نکرده است گفته بود: ” اجازه بدهید خیلی راحت بگویم که انگیزه ای برای نمایش کارهایم نداشتم. فقط می خواستم نقاشی کنم. “

      سال های آموزش خانم متین دفتری همزمان با شکل گرفتن سبک نقاشی مینی مالیستی در بریتانیا بود و آثار اولیه او نشان دهنده تاثیر پذیری او از آثار پیشگامان نقاشی مینی مالیستی مانند دیوید برولوک و جان گراهام است. آثار متین‌دفتری، حتی در انتخاب موضوع نیز خلوصِ خاص خود را دارند؛ پرتره‌ها و طبیعت‌بیجان‌هایی که او موضوع نقاشی‌های خود قرار می‌داد، بیش از آنکه موضوع‌محور باشند، فرم‌گرا هستند. رنگ و سطح، در هارمونی آرام با کاربست سادگی، اثری را شکل می‌دهد که تنها در بستر مدرنیستی قابل ادراک خواهد بود. برخی از آثار متین دفتری به همراه دیگر آثار در مجموعه فرح پهلوی در بسیاری از شهرهای جهان به نمایش در آمده است. در فاصله سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۱ شش نمایشگاه از آثار متین دفتری در اروپا برگزار شده است.

      رضا عابدینی

      رضا عابدینی (متولد 1346، تهران) طراحی گرافیک (هنرستان هنرهای زیبای پسران) و نقاشی (دانشگاه هنر تهران) خواند و از سال 1368 در مقام هنرمند، گرافیست، آموزگار، و پژوهشگر هنرهای تجسمی مشغول به کار است. دستاوردهای هنری او در حوزه‌های مختلف نمود پیدا کرده‌ اما شهرت او در حوزه ی طراحی گرافیک و تمرکز بر حروف فارسی است.

      شروین شاهرخ

      شروین شاهرخ (متولد ۱۹۵۶ پاسادینا، کالیفرنیا) بیشتر سال های ابتدایی و جوانی خود را در ایران و سپس مدارس شبانه روزی در انگلستان و در ادامه مدرسه ی هنر گذراند. وی در اواسط دهه ی ۸۰ میلادی به تهران بازگشت و از آن زمان بیشتر وقت خود را در آنجا گذرانده. «بی نام» شامل آثار وی از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ می شود. شروین شاهرخ از متریال های مختلف طراحی و نقاشی و امکانات روزمره و دم دست برای خلق آثارش استفاده میکند.

      امین شایانی
      سارا نژاد
      جلال پرویزحمیدی
      نوشین ودائی

      نوشین ودائی متولد ۱۳۶۸, اصفهان فارغ التحصیل کارشناسی مجسمه سازی دانشگاه هنر تهران و کارشناسی ارشد نقاشی دانشگاه هنر اصفهان است.

      یاسمن خالقی

      یاسمن خالقی (متولد ۱۳۷۶، تهران، ایران) فارغ‌التحصیل نقاشی از دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. فعالیت او در سال ۱۳۹۹، بعد از فارغ‌التحصیلی از مقطع کارشناسی و گرفتن آتلیه‌ای شخصی به مراتب جدی‌تر شد و از همان زمان تا به حال، همواره مشغول کشف و جستجوی امکاناتی ست که سوژه‌ها و متریال‌ها به او می‌دهند. رانه‌ی اصلی او برای ساختن یک تصویر، روایت احساساتی ست که به واسطه‌ی زیست و تجربه‌ی در زندگی شخصی‌اش، به وجود می‌آید.

      رضا نصرتی

      رضا نصرتی (م. ۱۳۶۰، سنندج، ایران) فارغ التحصیل کارشناسی و کارشناسی‌ارشد نقاشی از دانشگاه شاهد است. نقاشی‌های رضا در طول فعالیت هنری او عموما با نگاهی تغزلی و به‌کارگیری مهارت‌های تکنیکی با مفاهیمی چون زندگی و تنهایی خلق شده‌اند. آثار مجموعه‌ی اخیرش به مضامینی چون رهایی، آشفتگی و هراس اشاره دارد. او عضو انجمن نقاشان ایران است و تاکنون ۱۰ نمایش انفرادی برگزار و در بیش از ۵۰ نمایش گروهی شرکت کرده است. رضا نصرتی در تهران زندگی و کار می‌کند.

      شادی سلیمی

      شادی سلیمی (متولد، ۱۳۷۹ گرگان، ایران) فارغ التحصیل نقاشی از دانشگاه هنر شیراز و دانشجوی ارشد نقاشی دانشگاه هنر تهران است. آنچه که از ابتدا در آثار او ثابت بوده، استفاده از فضای خلوت و رنگ های محدود است. علاقه به عناصر طبیعت و محدودیتی که امروزه برای آنها وجود دارد، موضوع نقاشی های او بوده است. نمایش این محدودیت روز به روز شخصی تر می شود و احساسات فردی در واکنش به پیرامون را هم در بر می گیرد. در این نقاشی ها، برای نشان دادن این احساسات، از عناصری که نشان از بالندگی و آزادی دارند استفاده می شود.

      ناصر بخشی

      متولد ،۱۳۶۱ تبر یز، ایران
      آغاز فعالیت هنری از ۱۳۷۴
      ناصـر بخشـی، هنرمنـد نقـاش و هنرمنـد مفهومـی، کیوریتـور،متخصص و کارشـناس فـرش، مجموعه‌دار، آرشیویسـت و موزه دار،(موسـس موزه آرشـیو ناصر بخشـی)متمرکز بر آرشـیو و هنـر معاصر کار و فعالیت در ایران و بلژیک
      نمایشـگاههای متعـدد فـردی و جمعـی در اقصـی نقـاط جهـان از جملـه آمریـکا، انگلیـس، فرانسـه، بلژیـک، لهسـتان، هلنـد، ایالات متحده عربی، ترکیـه و… حضور در آرتفرهای معتبر بین المللی… ناصر بخشی طی سال های متمادی با تمرکز بر حافظه‌ی جمعی، شکلی از پژوهش، مجموعه‌داری و خلق آثار با این دیدگاه ها را پی گرفته که حاصل زندگی‌اش
      مجموعه‌ای از آثار و اسناد و اشیاء تاریخی مرتبط با حافظه‌ی جمعی است که می‌توان وقایع و اتفاقات و مفاهیمی از حافظه جمعی را در آن ردیابی کرد. ایده‌ی اینگونه زیست در حالت فیزیکی را می‌توان تبدیل زندگی هنرمند به آثار و مفاهیمی بنیادی در چیستی و نگرشی نو به تار یخ معاصر و وقایع آن از دید این هنرمند دانست که تعریفی نو
      از تاریخ و بازخوانی آن به واسطه‌ی خلق اثر اتفاق میافتد و ترسیمی است از وضعیت بحرانی انسان معاصر.

      فرناز باغبان پیرایش

      فرناز باغبان پیرایش (م. ۱۳۶۸، تبریز، ایران) فارغ‌التحصیل کارشناسی نقاشی از دانشکده‌ی هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تبریز است. او تاکنون در چند نمایش گروهی شرکت کرده است. باغبان پیرایش در تهران و تبریز زندگی و کار می‌کند.

      اشکان بهجو
      حسین طادی
      نفیسه معینی

      نفیسه معینی (م.۱۳۵۴، تهران، ایران) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی از دانشگاه شهید بهشتی است. نقاشی ها و مجسمه های او که عمدتا رویکردی اتوبیوگرافیک دارند، در عین وام گیری از ادبیات و نگارگری ایرانی و شرقی و به کارگیری موتیف های هنر غربی، سرزمینی فانتزی می آفریند که مختص به خود اوست. او سه نمایش انفرادی در ایران، سوئیس و ایالات متحده برگزار کرده و در چندین نمایش گروهی در ایران و سایر کشورها شرکت کرده است. نفیسه در تهران زندگی و کار می‌کند.

      مینا میرزایی
      آزاده باربد

      آزاده باربد (م. ۱۳۶۱، تهران، ایران) فارغ التحصیل کارشناسی مجسمه‌سازی از دانشگاه تهران است. او طی سال‌های پس از پایان دوره‌ی تحصیل، به مطالعه و پژوهش در خصوص انسان، زیستگاه و مسائل پیرامون آن پرداخته‌ است. جهان بینی آزاده حول محور فرد گرایی و هویت فردی می چرخد. او با بررسی ساختار توسعه ی بی رویه ی شهری، نظام های فراگیر را بررسی و نقد می کند. او تا کنون در یک نمایش سه نفره در گالری محسن شرکت کرده است. آزاده باربد در تهران زندگی و کار می کند.

      مونا کلهرودی

      مونا کلهرودی (متولد۱۳۷۳، شیراز، ایران). از دوران مدرسه نقاشی و مجسمه سازی را با جدیت شروع کرد و در چند نمایشگاه گروهی شرکت کرد. مونا اولین نمایشگاه انفرادی خود را با عنوان «وجود» در گالری سو به نمایش درآورد. این نمایش مجسمه ها و نقاشی هایی از تخیلات هنرمند بود که در طبیعت مشاهده کرده و با دقیق شدن در این حالات و اشکال به صورت‌ها و فرم‌های دیگری از چهره ها دست یافته که آنها را بصورت چهره هایی در حال فریاد ترسیم کرده. بخش دیگری از نقاشی های مونا خاطرات دور او از دوران مدرسه، همکلاسی ها و گروه سرود دوران دبستانش است. او چهره هایی را که از سال های دور در خاطرش مانده و خاطرات تلخ دوران مدرسه را نیز همچنان بصورت فریاد به نمایش درآود.

      روزبه شریف
      گلاره اسپومحلی
      هانیه همایونی
      هانیه رحیمیان و شیوا اباذریان

      هانیه رحیمیان متولد ۱۳۷۴، مشهد، ایران. فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد نقاشی از دانشگاه الزهرا تهران است. جهان تصویری او برپایه حضور پیوسته‌ی موجودات، فرم‌ها و کنش میان آن‌ها شکل گرفته است. او در این مجموعه از زبان طراحی برای بیان فضای فانتزی و خیالی خود استفاده کرده است. هانیه در آثار خود رشد و ثبات را به نمایش می‌گذارد. نقاشی‌های او با حسی از شوخ طبعی مخاطب را در مسیر تکاملی خود همراه می کنند.

      شیوا اباذریان متولد ۱۳۷۵، مشهد، ایران. او فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد نقاشی از دانشگاه الزهرا تهران است. او در آثارش اغلب حیوان و انسان را در کنار یک دیگر قرار می دهد تا شخصیت هایی را به تصویر بکشد که ما را به بازنگری در خودمان دعوت کند. او در مجموعه اخیر خود بیشتر بر روی طراحی متمرکز شده و با بهره‌گیری از این شیوه سعی در نشان دادن فضای شخصی خود دارد. فضایی که در آن فرم‌ها و موجود‌ات کارکرد متفاوتی پیدا می‌کنند.

      هومن نبوی(نج جار)
      وي شن يانگ
      موژان يعقوبي
      مهگل محمدي
      زهرا محمدزاده

      زهرا محمدزاده متولد ۱۳۷۳، تهران. فارغ التحصیل رشته ی گرافیک دانشگاه سوره است. زهرا با استفاده از نرم افزار های سه بعدی فضاها و شخصیت های جدیدی خلق میکند. او با ترکیب فضای سورئال و پرتره های دیجیتال، و رنگ و بافتی از جنس فلزات سعی بر خلق آثار خود دارد.

      ميلا فن
      علي غفاري
      سعيد غلامي
      محمدرضا علايي
      نيما زارع نهندي
      علي رادمند
      آيسا رشيد
      دژ كرو
      شايان خسروي
      فرهاد بينازاده
      بختياري
      شهاب شاه علي
      شقايق احمديان
      مونا حسین زاده
      بی بی تبریزی
      شیلا پیران
      نجمه پاشایی
      اوریا محمودی
      آنیتا هاشمی مقدم
      سارا قدس
      شیرین فخیم
      درسا بسیج
      فرخ صیدی
      امیرعلی شیرزاد (بم بم)
      محمد حسن ارجمند
      مهرناز اکبری
      عقیق افخمی
      پارمیس فخری
      رئوف دشتی
      بردیا هاشم زاده

      بردیا هاشم زاده متولد ۱۳۷۵، تهران، ایران، هنرمند تجسمی ساکن تهران است. او دانش آموخته ی کارشناسی مهندسی معماریست و برای طراحی و ساخت آثارش از سرامیک به عنوان عنصر تشکیل دهنده بهره می گیرد. او در این مجموعه از کارهای خود به دنبال نشان دادن خصوصیات و مفاهیم نهفته در شخصیت ها، حیوانات و کنش های مختلف، توسط جزء (پیکسل) و رنگ میباشد. میزان جزئیات در آثار هنری در شناخت و برداشت افراد مختلف از یک شکل و طرح تأثیر بسزایی دارد. بردیا هاشم زاده با کاستن از این جزئیات در آثارش، در عین ساده سازی موضوعات، دنیای وسیع تری را در پیش روی مخاطب پدید می آورد.

      نگار هنرپیشه
      مژگان ملاحسین
      درنا ابیاک

      او متولد 1365 در آمل، ایران است. به عنوان هنرمند حوزه ی تجسمی فعالیت می کند. در سال ۱۳۸۹ شیفته ی تکنیک پرسلان سلولزی با استفاده از مواد دور ریختنی شد  و او همچنین در کارگاه های مختلف در ایتالیا و ایران به تدریس این تکنیک می پردازد.کریتور جشنواره ارته ته بوده است .در چیدمان هایش ارتباطی نامرئی بین بیننده و اثر ایجاد می کند ، که ‎مخاطب را به کشف و تعمق دعوت می کند .


      آرزو زرگر
      هاله چینیکار
      آیپان
      مینو یل سهرابی

      مینو یل‌ سهرابی (متولد ۱۳۷۱، تبریز، ایران) فارغ‌التحصیل نقاشی از دانشگاه هنر تهران است. او سال‌ها پیش با تمرکز بر چاپ دستی کار می‌کرد اما رفته‌رفته نقاشی را به عنوان رسانه‌ی اصلی خود برگزید. موضوع اصلی آثار مینو یل سهرابی وسایل آشپزخانه و خوراکی‌ها را در برمی‌گیرد و در این میان رابطه‌ی بین چیز‌ها و انسان حائز اهمیت می‌شود. علاوه بر این او در آثارش بر ویژگی تزئینی عناصر نقاشی‌هایش تأکید می‌کند. گل رز که یکی از عناصر کلیدی نقاشی‌های مینو یل سهرابی است مشخصاً به عنوان زینت در نظر گرفته می‌شود. او تقارن و ترکیب ‌بندی‌های متقارن را نیز راهکاری برای مطالعه‌ی هرچه بیشتر بر امر تزئینی یافته است. او در آثارش مسئله‌ی زیبایی را می‌کاود و در این راه از رنگ‌ها، ترکیب‌بندی و سوژه‌های تصویری‌اش بهره می‌برد. مینو اکنون در تبریز زندگی و کار می‌کند.

      ونوشه کاظمیان

      ونوشه کاظمیان (متولد ۱۳۷۷، ساری، ایران) فارغ‌التحصیل نقاشی از دانشگاه سوره تهران است. او در دو سال گذشته بر مطالعه و کار روی گیاه رزماری متمرکز بوده است. گیاه روزمره‌ای که در اطراف او بوده است و پس از مدت‌ها نادیده گرفتنش به تک عنصر اصلی آثارش بدل شده و او تا امروز مشغول کشف ویژگی‌های تصویری این گیاه است. او در این دوره از خلق آثار بازنمایانه فراتر رفته و با دور و نزدیک شدن به سوژه‌اش، بخشی از آثارش را به انتزاع کشانده است. انتزاعی که حاصل مداقه در فقط یک گیاه مشخص است. اساساً آثار ونوشه کاظمیان از این جهت قابل بررسی و کاویدن است که به ما نشان می‌دهد گستره‌ی جستجو در چیز‌های نادیدنیِ اطرافمان چقدر وسیع و قابل مطالعه است. ونوشه اکنون در تهران زندگی و کار می‌کند.

      آناهیتا باقری
      زینب موسوی
      هادی پورصادقی
      مژده اتراک
      هه وال طاژاندراه
      محمد رامشه
      سامان ربیعی
      غزاله عرفانی
      بهمن محمدی
      امید بنکدار
      فریدون آو

      فریدون آو (متولد 1324) نقاش، مجسمه‌ساز، نمایش‌گردان، مجموعه‌دار مشهور و یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌ها در هنر معاصر ایران است. اغلب آثار او ترکیبی از نقاشی، عکس و کلاژ هستند. آو طی سال‌ها فعالیت به‌عنوان مجموعه‌دار، نقش به‌سزایی در شناسایی هنرمندان معاصر و نمایش آثار آنان ایفا کرده است.
      فریدون آو در تهران به دنیا آمد. او در کودکی برای تحصیل به انگلستان فرستاده شد؛ بعدها به آمریکا رفت و در دانشگاه ایالتی آریزونا و مدرسه‌ی فیلم دانشگاه نیویورک در رشته‌ی هنر ادامه تحصیل داد. این هنرمند فعالیت هنری خود را با طراحی پوستر، طراحی صحنه و نورپردازی تئاتر آغاز کرد. او همواره نسبت به نقاشان هم‌نسل خود، در حوزه‌های متعدد هنری فعالیت بیش‌تری داشته است. طراحی پوستر‌های فریدون آو آثاری پیشرو در حوزه‌ی گرافیک در زمان خود هستند.

      علی گلستانه
      آهو ماهر
      آرش ظریفیان
      اکوان
      عرفان صالحی
      کیمیا پناهی
      مترو
      احسان میرزایی
      علی پورآذر
      هانیه رحیمیان
      شیوا اباذریان
      مین

      یاسمین صالحی (مین) (متولد ۱۳۷۱، اصفهان، ایران) فارغ‌التحصیل صنایع دستی از دانشگاه کاشان با تخصص سرامیک است. او طی ده سال گذشته بر نقاشی متمرکز بوده است و در سال‌های اخیر کوشیده است تا با آمیختن تجربه‌های حجمیِ سرامیکی‌اش و نقاشی راهکاری برای بیان ایده‌های درونی‌اش بیابد. مین در مجموعه‌ی پیشین‌اش با عنوان «دوست عزیز حواست کجاست؟!» بر ایده‌ی تخیل فرّار متمرکز بود و از این ایده به نقاشی‌هایی رنگین و فانتزی از فرم پا رسید که وضعیتی درونی و همزمان رؤیا گون را به نمایش می‌گذاشت. او امروز در حال کاویدن خود با ایده‌ی مرکزی چاله است و در تلاش است تا از این طریق اتفاقات روزمره‌ی ذهنی‌اش را به تصاویر تبدیل کند و در این مسیر از حجم، تصویر سازی‌ دیجیتال و نقوش پارچه به عنوان ماده خام ایده‌اش بهره می‌برد. مین اکنون در اصفهان زندگی و کار می‌کند.

      افق حسینی
      نگین صدف
      صراحی رفعتی

      صراحی رفعتی (متولد ۱۳۷۶، تهران، ایران) شیوه‌ی محوری آثار او تا به امروز بر کلاژ با کاغذ استوار بوده است. او ابتدا با پالتی رنگی از کاغذ‌ها کارش را آغاز می‌کند و طراحی‌های مدادی‌اش را روی کاغذ‌های رنگی دنبال می‌کند. طراحی‌های او وقتی به مرحله‌ی اجرا می‌رسند قابل تغییرند و او اصراری بر حفظ فرم اولیه‌ی آن‌ها ندارد. اساساً تغییر پذیر بودن و تخریب و بازسازیِ اثر در شیوه‌ی کلاژ برای صراحی رفعتی ویژگی مطلوبی به حساب می‌آید و ناخودآگاهِ هنرمند را به میان می‌آورد. او در مجموعه‌ی پیشین‌اش با نام «بیگ بیگ پارتی» وضعیتی از انسان را در مناظری به نمایش گذاشت که همه اشارات مستقیمی به ایران داشتند. اما اکنون جغرافیا برایش در اولویت نیست و آثار تازه‌اش در جغرافیای ذهنش قابل تعریف‌اند. در آثار صراحی رفعتی غریزی بودن و آزادانه ساختن بیش از هرچیز اهمیت دارد. او امروز مشغول ساختن انیمیشن‌هایی از کلاژ‌هایش است و امیدوار است در آینده جستجوگری مدیومی‌اش را ادامه دهد. صراحی اکنون در تهران زندگی و کار می‌کند.

      ساله شریفی

      ساله شریفی (متولد ۱۳۶۸، تهران، ایران) موضوعات اصلی آثار او تا به امروز تاریخ سیاسی و اجتماعی، یادبود و ادبیات بوده‌است. در آثار او می‌توان بیانگرایی ملایمی را مشاهده کرد و همچنین نکات قابل توجه تاریخی‌ای را در اکثر نقاشی‌هایش نظاره کرد. او در محور اصلی آثارش گذشته را مطالعه کرده و در عین حال قصد بازتاب یک تصویر نوستالژیک را ندارند. غیبت انسان در آثار ساله در واقع حذف انسان از جهانی است که او به تصویر می‌کشد. از طرف دیگر او به نقاشی ایرانی وفادار است و عمدتاً تکنیک‌های خود را مدیون مینیاتور و نقاشی‌های عصر صفوی و قاجار است. اگرچه آنها را متعلق به خود کرده است و نه از نظر شکل و نه از نظر معنا تظاهر‌گرانه نیستند، بلکه قابل تأمل‌اند. به نوعی می‌توان خواستگاه حفظ نقاشی روی کاغذ در عمده‌ی آثار ساله شریفی را هم از سنت‌های نقاشی ایرانی دانست. ساله اکنون در تهران زندگی و کار می‌کند.

      مریم فرهنگ
      یعقوب عمامه پیچ
      عمق

      متولد ١٣٦٧، تهران، ایران. دیوارهای تهران از سال ۸۶ تا به امروز معرف عمق هستند. عمق واژه ای برگرفته از درون، ذات یا باطن است، گوشه ای پنهان در ذهن یا قلب هر انسان، آن بخش از درون و ژرفای انسان  که بی پرده و تا مرگ با او همراه است. تکرار عمق بر روی دیوار های خشک و تهی شهر یادآور لایه های متعدد وجودی هستند. آثار او معاشقه ای بین خط و نقطه ی فارسی است که با چاشنی خیابان تزیین شده.

      غار

      متولد ١٣٧٣، تهران، ایران. غار، اولین سرپناه بشر، نقطه ای دنج که در آن ژرفایش و مراقبه با خود صورت می‌گیرد. نقطه ای کور و معمولا تاریک که زادگاه نور و خلاقیت است. غار آخرین سرپناه بشر در زندگی سریع و پر هیاهوی شهری خواهد بود.
      غار فعالیت خود را از سال ۸۶ با نوشتن اسم خود با فرم های خطِ فارسی در سطح شهر آغاز کرد و همواره یکی از فعال ترین گرافیتی نویس ها در صحنه ایران بوده است. علاقه و تمرکز او به فرم های حروف در سبک نویسی گرافیتی فارسی منجر شد تا با دنیای خطاطی کهن آشنا شود. به نظر او دنیای خط رابطه ای مستقیم با گرافیتی امروزی دارد؛ میل به زیبا نویسی، پرورش سبک در نوشتن و هویت بخشیدن به حروف. او پس از چند سال تجربه و یادگیری خوشنویسی توانست تا با هم درآمیختن تجربیات بصری شخص خود از دنیای خط و گرافیتی هویتی نو در سبک نویسی گرافیتی ایران بدست آورد. به نظر غار، گرافیتی، خطاطی از جنس شهر و خیابان است .

      خاموش

      متولد ١٣٦٨، تهران، ایران. خاموش گرافیتی رو از سال ۸۶ با امضا زدن رو دیوارهای غرب تهران شروع کرد، و به تدریج طی بیش از یک دهه فعالیت در هنر فارسی نویسی گرافیتی، جزو پیشگامان و تاثیر گذاران در این صحنه شد. او پس از خلق سبک های مختلف نوشتاری، تصمیم به گسترش کار خود گرفت و علاقه اش به نقاشی فرصت تازه ای بود برای کسب تجربه های جدید و ورود به عرصه هنر شهری در سطحی متفاوت. طی چند سال گذشته با خلق تصاویری با مضامین اجتماعی و ریشه های فرهنگی و عموما حاوی پیام هایی کوتاه ولی عمیق، در سطح شهر حضور فعال داشته است. از نکات قابل توجه خاموش برای انتقال پیام و مفاهیم انتزاعی در آثارش، می توان به تصویر انسانی تنها در موقعیت های مختلف اشاره کرد. بخشی از آثار اخیر او با الهام از مینیاتور های ایرانی و شعر فارسی خلق شده اند که در رویداد پیش رو شاهد منتخبی از این آثار خواهیم بود.
      او در این باره می گوید: من فرای قوانین و چارچوب های اجتماعی رابطه خاصی با شهر و خیابانها برقرار کرده ام، همیشه سعی داشتم چیزهایی به خیابان اضافه  و چیزهایی هم دریافت کنم، و این ارتباط در این سالها ادامه دار بوده و منبع الهام بخش بزرگی برای من است.  به خاطر دارم یک روز که با تاکسی در مسیر رفتن به سر حافظ بودم در این فکر فرو رفتم که چطور در پس گذشت قرن ها اسم ها تبدیل به مکان ها شدن و معانی بیش از گذشته رنگ باخته اند. در این مجموعه سعی کرده ام قطره ای از دریای عمیق فرهنگ و هنر و ادب ایرانی رو از نگاه خاموش به تصویر بکشم.

      رامتین زاد
      علی معتمدیان
      هادی نیکان
      هدیس اولادشهبازی
      ابراهیم یغمایی
      محمد تقی صداقتی
      لادن بروجردی
      بهمن ایروانی
      نسرین شاهپوری
      اکبر نعمتی
      روزبه نعمتی شریف

      روزبه نعمتي شريف سال ١٣٥٩ در تهران متولد شد. او داراي مدرك طراحي صنعتي و كارشناس ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران است. آثار چهار سال گذشته او بر مجسمه ، نقش برجسته و نقاشي تمركز داشته اند. استفاده هوشمندانه وي از عنصر رنگ، تنوع فرميك و متريال خود ساخته در اين آثار امكانات زيبايي شناسانه متنوعي را به وجود آورده اند. شريف در آثارش به مسائل اجتماعي مي پردازد و مي كوشد كه اين مسائل را در چارچوبي پرسشگرانه با مخاطب به اشتراك بگذارد. در آخرين آثار، وي به سراغ مسئله خشونت رفته و در قالب هاي ( كنشگرانه، كنش پذيرانه، سيسماتيك ) به بررسي اين معضل پرداخته است. وجه انتقادي و پرسشگرانه، به همراه تكنيك و پرداختي امروزين به آثار وي وجهي معاصر و منحصر بفرد ميدهد.

      رضا هدایت
      آیلار دستگیری
      سارنج

      سارا رنج‌ کشان (سارنج) (متولد ۱۳۷۱، تهران، ایران) فارغ‌ التحصیل نقاشی و پژوهش هنر از دانشگاه آزاد تهران مرکز است. سارنج با کنجکاوی و تعمق در ادیان ابراهیمی جستجو می‌کند و در این میان با فرهنگ تصویری مسیحیت قرابت بیشتری دارد، او با تأثیر از انجیل یوحنا معتقد است انسان برای رهایی از تنهایی مهیب و درونی خود به کلمه پناه می‌برد. «در ابتدا، کلمه بود…» به گمان سارنج نقاشی جهانی از کلمات نا‌گفته را پدید می‌آورد. فرهنگ مسیحیت بر اهمیت تصویر استوار است و یکی از مهره‌های کلیدی این تصاویر بازنمایی رنج است. سارنج با الهاماتی از این فرهنگ تصویری، فحوای عمیق تنهایی و اندیشه‌ورزی خودش دست به خلق نقاشی و حجم می‌برد. او در مجموعه‌ی پیشین‌اش با عنوان «کاملاً شخصی برای عموم» بخشی از کلمات درونی‌اش را با مخاطبانش به اشتراک گذاشت. سارنج اساساً می‌جوید تا در آثارش با کلماتی ناشناخته و تازه صحبت کند. سارنج اکنون در تهران زندگی و کار می‌کند.

      آرمینه نگهداری
      لیلا ویسمه
      علیرضا گلدوزیان
      رنه صاحب
      هادی علیجانی
      برادران قاسمی
      اشکان عبدلی
      بهرام دبیری
      محسن احمدوند
      نرگس هاشمی
      نیکی نجومی
      مقداد لرپور
      فرح اصولی
      ایمان راد
      گیزلا وارگا سینایی
      رضا درخشانی
      بهمن محصص
      اسماعیل شیشه گران
      علیرضا اسپهبد
      علی اکبر صنعتی
      آتنا فریدونی

      آتنا فریدونی متولد ١٣٦٥ تهران,ایران .عضو پیوسته انجمن نقاشان ایران
      اودر سال ١٣٩٣دررشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده است. وی اولین نمایشگاه انفرادی خود را در در تهران به نمایش گذاشت وتا کنون شرکت در بیش از ٢٠نمایشگاه گروهی داخلی و خارجی را در رزومه کاری خود دارد. اثری از او با موضوع صلح در سال ١٣٩٦ به سفارش خانه هنرمندان ایران به دفتر اروپایی سازمان ملل در ژنو تقدیم شده است.
      تمرکز اصلی او در طراحی و نقاشی  بر روی طبیعت و انسان و رابطه بین عناصر طبیعت، انسان هاو تقابل و تشابه مفاهیم باستانی و مدرن   است. او با نگاهی پرسش گر و انتقادی رابطه بین انسان و تجریه ی زیستی همپنین مسایل جامعه شناسی و انسان شناسی را در آثارش کند و کاو می کند.وی در تهران زندگی و کار می کند.

      هانیه فرهادی نیک

      هانیه فرهادی نیک متولد ١٣٦٥ تهران. او در سال ١٣٩٥ در رشته نقاشی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر تهران فارغ التحصیل شده است. اولین نمای شگاه انفرادی خود را در سال ١٣٩٤ در تهران به نمایش گذاشت و تا کنون دربیش از ١٥ نمایشگاه گروهی شرکت داشته است. در سال ٢٠١٥ در سامر آکادمی سالزبورگ در کشور اتریش در دوره ای یک ماهه پذیرفته شد و و در پایان آثارش در همان جا به نمایش درآمد. وی ا ین تجربه را از مهمترین رویدادهای هنری اش می داند، چرا که همکاری با هنرمندانی از کشورهای مختلف برایش دستاوردی ارزشمند به حساب م ی آید. هانیه نقاشی خود را ملهم از طبیعت می داند و معتقد است طبیعت مهم ترین و بزرگترین منبع برای خلق آثارش است. موضوعات منتخب او نتیجه درون نگری و سکوتی ست که لح ظه های زیادی در طبیعت داشته است و ح اصل تجربه شخصی او و طبیعتش است. رنگ ها و فرم ها همگی در آثارش نشان از تالش برای خلق جهانی از منظرچشمان اوست. چیزی که هانیه باور دارد و سعی می کند آن را به مخاطب القا کند، لحظه ای ست که هنگام مواجه با طبیعت و خلق نقاشی اش حضور دارد و در بی ذهنی به سر می برد. در آن لحظه هست که طبیعت به صورت جدایافته از کلیشه ها بسان نگاه یک کودک خود را نشان می دهد. هانیه در این مجموعه سعی داشته بکری نگاه خود را به طبیعت بازنمایی کن د و تجربه زیستی خود با آن را به بیننده القا کند.

      مهدی شیری
      بهناز قاسمی
      رضا آرامش
      مینو یل سهرابی
      بهاره بابائی
      مائده سالار
      سپهر حاجی آبادی
      نیاز آزادی خواه
      حمید مهدیان
      مهیار زارعی
      محمدرضا زندپور
      نوا عسگری
      دینا گرامی
      دنیا فرد
      ریحانه مهراد
      مینا حکیم
      فرهاد قشقایی
      شکوفه خرم رودی
      تابا فجرک
      زیبا رجبی
      مژان ایم
      مهسا محمدی
      فرزاد مجیدی
      کیمیا دهقان
      کیمیا میرزایی
      غزل مجیدی
      محمد غزالی
      ملیکا شفاهی

      لاله
      گل لاله در ادبیات کلاسیک ایران و در فرهنگ عامه‌‌ی ما عمدتن بر سه وضعیت آمده است: در بدو امر یادآور خون و شهادت است، سپس پیاله‌ی می را می‌ماند و در نهایت نشانی از زیبایی و طراوت دارد.
      خیام:
      در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ست
      از سرخی خون شهریاری بوده‌ست
      حافظ:
      هر که چون لاله کاسه گردان شد
      زین جفا رخ به خون بشوید باز
      سعدی:
      تو با چنین قد ‌و بالا و صورت زیبا
      به سرو و لاله و شمشاد و گل نپردازی
      در اثر ملیکا شفاهی به نام «لاله» با تصویری بزرگ از گلایل‌های قرمزی مواجه‌ایم که مشخصن یادآور تاریخ اجتماعی ایران در دهه‌ی ۶۰ شمسی است.
      پرورش گل لاله پیچیده و پرهزینه است و از طرفی عمر کوتاهی دارد. اما گلایل هم به لحاظ ظاهری کاسه‌وار است و گلبرگ‌های لطیفی دارد و هم تولید چهار فصل آن با هزینه‌ی کم ممکن است. به این شکل ما در دهه‌ی ۶۰ که لابلای بحران‌های اقتصادی با مفهوم شهادت هم چشم‌درچشم بودیم، گلایل را جایگزین لاله کرده و از آن در جشن و عزا استفاده کردیم.
      ملیکا شفاهی بر این چرخش معنایی از لاله به گلایل انگشت گذاشته و با یادی از روزگار تلخی که گذشت می‌نویسد گلایل و می‌خوانیم لاله.

      ترمه ضیایی

      ترمه ضیائی متولد ۱۳۸۰ اصفهان، ایران. دانشجوی نقاشی دانشگاه هنر و معماری است. علاقه‌ی او به جهان نقاشی عاملی بود که خیلی زود به صورت خود آموز نقاشی را شروع کند. همچنین او تجربه‌هایی در نقاشی دیجیتال و ساخت انیمیشن‌های کوتاه داشته است. سعی می کند در آثارش سادگی و حال خوب را از طریق ابژه‌ها به تصویر بکشد.

      مهرداد جعفری

      متولد ۱۳۶۳ مازندران ـ بهشهر
      او فارغ التحصیل رشته ی صنایع دستی از دانشگاه هنر شیراز است و از سال ۱۳۹۲ با نمایشگاه (پناه) فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. پایه و اساس و روش کاری او بر مبنای تجربه گرایی و بداهه پردازی بوده که همین امر امکان استفاده ی آزاد از ابزار و مت های متفاوت را به او می دهد. موضوع بخش مهمی از آثار او روابط انسانی است.علاوه بر نمایشگاه های متعدد گروهی و انفرادی کارگاه طراحی ذهنی را سالهاست که برگزار کرده.

      گلناز بهروزنیا
      غزل مروی
      نیکی فلاح فر
      مهسا طهرانی
      پانیذ سهرابی

      پانیذ سهرابی، متولد ۱۳۷۶ از کرمانشاه است، او لیسانس خود را در رشته شیمی گرفته و از ۱۸ سالگی تفکرات ذهنش را در قالب نقاشی بروز داد؛ بدون آموزش قبلی شروع به نمایش تفکرات و سازه های ذهنی خود نمود، نمایشی که برای دیگران عجیب اما برای خود او نمایش نا کاملیِ زیبایی بود که بیانگر ویژگی های خارق العاده ای است که در گونه ی ناکامل انسان یا غیر انسان وجود دارد، او سعی دارد بیان کند که اگر فرمان ذهن را به دست گیریم آن زمان است که میتوان این ناکاملیِ پر نقص اما خاص را درک کرد.
      ( بطور واقعی )

      سارا سعدالدین
      سحر خیطان
      آهو حامدی
      مونا جان محمدی
      شمیل بصیری
      راضیه ایرانپور
      سوگل احدی
      دانا نهداران
      داریوش نهداران
      کوروش شیشه گران

      «رادیوگرافی»
      کوروش شیشه‌گران از همان ابتدای دهه‌ی پنجاه خورشیدی که ساختن جهان تصویری خود را آغاز کرد شخصیت منحصر‌به‌فردی بود. معنا در اثر هنری‌اش هیچوقت کم‌رنگ نشد و به لحاظ فرم مواجهه‌ای که او طی این پنجاه سال با خط داشته است مثال زدنی‌ست. او خط را شاخصه‌ی اصلی آثار خود کرده و مجموعه‌های حیرت‌انگیزی با محوریت خط آفریده است، خط‌هایی درهم‌تنیده، کلاف‌وار و پر از گره که در این میان پرتره‌های او شناخته‌شده‌تر و سرآمدند.
      آثاری که در فتوژنیک پیش روی مخاطبان است از مجموعه‌ی اخیر و کمتر دیده شده‌ی «رادیوگرافی‌» است.
      فیلم‌های رادیولوژی‌ای که جزئیاتی از آثار هنرمند روی آنها چاپ شده و به وسیله‌ی جعبه‌ی نورِ نصب شده بر دیوار قابل تماشا هستند. جابجا کردن فیلم‌های رادیولوژی و قرار دادن آنها روی جعبه‌ی نور وضعیتی تعاملی میان هنرمند و مخاطب ایجاد می‌کند. از طرفی انگار مخاطب درمانگر است! شما با وسواس یک پزشک باید خیره شوید به فیلم‌های رادیولوژی و بنگرید به طراحی‌هایی بی‌نقص که با این شکل ارائه جذابیت بصری دو چندانی هم گرفته‌اند. البته که کاری از پزشکیِ مخاطب ساخته نیست، درد و درمان با هنرمند است! ما با اثر متواضعی مواجه‌ایم، هنرمند دیدن نادیدنی‌ها‌ی کارش را با ما شریک شده‌است و مخاطب را محرم آثارش دانسته است.
      شیشه‌گران در مجموعه‌ی «رادیوگرافی» تمایل دارد آنچه دیدنی نیست را مرئی کند و معتقد است که این آثار در فرم و محتوی شبیه به تصاویر رادیو‌گرافی‌اند.
      کف اتاق چیدمانی ۱۶قطعه‌ای را می‌بینیم با ابعاد ۲۴۰*۱۸۰ سانتیمتر و با عنوان «خط‌خطی‌های شکسته». به روایت خود هنرمند یکی از آثار مجموعه‌ی رادیوگرافی در جابجایی بین شهری آسیب دیده، اما عکسِ با کیفیتی از وضعیت سالم کار موجود بوده ‌است، او با بریدن و جابجایی قطعات عکسِ نقاشی به فرم «خط‌خطی‌های شکسته» رسیده است. شیشه‌گران به لحاظ محتوی این خط‌خطی‌های بریده، شکسته و گسسته را نزدیک‌تر به تصویر رادیولوژی می‌داند تا آن نقاشی بدون آسیبِ نخست. علاوه بر توصیف هنرمند از شیوه‌ی خلق این اثر، شما پای بزرگداشتی از نقاشی پیشین ایستاده‌اید، مرثیه‌ای بر خطوطی درهم تنیده که از هم گسسته‌اند.
      بر دیوار سه نقاشی اکرلیک روی پنل آویخته است که پرتره‌/فیگور هایی از مجموعه‌ی «رادیوگرافی»اند. نقاشی‌هایی ویژه به لحاظ رنگ، فرم و معنا از متاخرترین دوره‌ی کاری هنرمند.
      در نگاهی با فاصله،‌ «رادیوگرافی» یک مراسم یادبود است، یادبود بیش از پنجاه سال خلق، یادبود خط. آثاری صمیمی و بی‌واسطه، با روح طراحی معاصر و تلاشی موفق برای عریان کردن نادیدنی‌های هنر کوروش شیشه‌گران.

      پیمان شفیعی زاده
      لیلی رشیدی رئوف
      پویا رضی
      شنتیا ذاکرعاملی
      هما دلورای
      مرتضی پورحسینی
      ساسان ابری
      رضا بانگیز
      نازنین اهری پور

      نازنین اهری‌پور متولد تهران ، ایران .جهان تصویری فانتزی و رویا گونه‌ای دارد، او در خلق اثر هنری خودش را محدود به متریال مشخصی نمی‌کند و از چیدمان، ویدئو، صدا، اشیاء حاضر آماده و هرآنچه به کمک بیان ایده می‌آید بهره می‌برد.
      در نتیجه مخاطب را در برابر آثاری ایده‌محور و به شدت شخصی قرار می‌دهد تا با کنکاش در هر اثر تجربه‌ی منحصر به فرد را بچشد.
      از او در سو بیشتر خواهید شنید.

      سارا رحمانیان
      میمی(مریم) امینی
      پانی بلبل ابادی

      پانی بلبل‌آبادی متولد ۱۳۷۲ رشت ، ایران. او در فضایی بین طراحی، نقاشی و مجسمه سازی در رفت و آمد است. آثارش بیانمند و وامدار نگاه نکته بین او به محیط اطرافش است. هنرمندانی مشابه پانی را شاید کمتر دیده‌ایم، به همین جهت در مواجهه با آثارش به تأمل بیشتری نیاز داریم، چرا که عبور از سطح آنچه تازه است و پی بردن به عمق معنای آن دشوارتر از تحلیل هنر آشناست.
      مجموعه‌ی «پُلی‌مورفیسم»:
      پانی بلبل‌آبادی پس از چند تجربه‌ی نمایش گروهی و یک نمایش فردی در مجموعه‌ی «پُلی‌مورفیسم» علاقه‌ی شخصی خود به حشرات را موشکافانه بررسی کرده، نکاتی هست که از پیوستن آن‌ها به هم عمق مجموعه هویدا می‌شود: هنرمند در شهر رشت زیسته است، در جغرافیای شمال ایران فراوانی گونه‌های مختلف حشرات امر واضحی‌ست، جدا از آن در هر جغرافیایی که باشیم معمولاً داخل دیوار‌های اطرافمان یا دقیق‌تر، در نزدیکی‌مان انبوهی از حشرات ‌در حال زیستن‌اند؛ همینطور در زندگی امروزِ ما دیوار‌های اطرافمان یا دقیق‌تر، در نزدیکی‌مان پر از سیم، کابل و قطعات الکترونیکی است، سیم‌هایی که برخی را می‌بینیم و برخی پنهان‌اند.
      کنار هم گذاشتن این موارد جانمایه‌ی مجموعه‌ی پُلی‌مورفیسم را تشکیل داده است. آنچه را نمی‌بینیم ماهیت وجودیش هم زیر سوال است؟ جواب پانی به این سوال یک خیر بزرگ است.
      در این مجموعه حجم‌های آویختنی هنرمند که جستجویی در مواد و متریال برای پرورش ایده است و چند طراحی روی کاغذ از او به نمایش درآمده است.

      آبل هارطونی
      محسن فولادپور
      هدا زارعی
      کاوه عزیزیان

      آثار اولیه کاوه بیشتر شامل کلاژهایی بودکه ایده اصلی آنها شوخی کردن با فرمهای نقاشی مینیاتور و اسطوره های ایرانی بود،در کارهای متاخر او میتوان تاثیر علاقه شدید او از دوران کودکی به هیولاها و گربه ها را به وضوح مشاهده کردو به نظر میرسد تلاش دارد با قرار دادن این موجودات در فضای آشنا ،دنیای ذهنی خود را بیشتر به معرض نمایش بگزارد.

      پیمان کنجکاو

      پیمان کنجکاو
      پیمان کنجکاو متولد ۱۳۶۴، او در آثارش پیوندی میان نقاشی/طراحیِ آکادمیک و تکنولوژی برقرار می‌کند تا برای پیش‌برد ایده‌هاش از هر دو بهره بگیرد. در آثار پیشین او ردی از خاطرات نه چندان دور عصر پیدایش کامپیوتر در خانه‌ها را می‌بینیم که در آن‌ها هم از نگاه نقاشانه‌اش نکاسته بود. پیمان در نقاشی‌اش هم‌خانواده‌ی هنرمندانی چون جاستین مورتایمر است، البته با نگاهی امروزین‌تر و با وابستگی کمتر نسبت به نقاشی صرف در به اتمام رساندن اثر.
      پیمان کنجکاو با چهار نقاشی/طراحی در نمایش گروهی «همشکلی» همراه «سو» بوده است.

      سام نیک مرام
      تکتم صابری اشرفی

      تکتم صابری اشرفی (متولد ۱۳۵۹، بهشهر، ایران) فارق‌التحصیل ادبیات انگلیسی از دانشگاه کرمان است. او بیش از ۱۰ سال سابقه‌ی فعالیت پیوسته در حوزه‌ی نشر دارد و تحت عنوان انتشارات شیپور کتاب‌های تخصصی در حوزه‌ی هنرهای تجسمی منتشر کرده است. در سال‌های اخیر علاوه بر کتاب او بر طراحی متمرکز شده و این مدیوم را برای بیان اندیشه‌ها و مطالعاتش مناسب یافته است. عکاسی، متن، تصویر متحرک، چاپ و خودِ کنش طراحانه در معنای مرسومش همگی در شکل دادن به آثار او مورد استفاده‌اش قرار می‌گیرند. او پس از آثاری زیر عنوان «هندسه‌ی ملکوتی»، در مجموعه‌ی پیشین‌اش با نام «خیال مرتفع» «use your illusion» تصاویری انتزاعی بر مبنای خیال خلق کرد و آنچه در جهان نمی‌بینیم را هم‌تراز با آنچه قابل رؤیت است در نظر گرفت و در این مسیر اشاراتی هم به مفهوم زمان، مکان و زمان-مکان داشت. تکتم اکنون در تهران زندگی و کار می‌کند.

      آرمین عالیان
      علی رسام
      علی ملک

      علی ملک (م. 1353 تهران، ایران) هنرمند خود آموخته چند رسانه ای که طی سال های گذشته تا به امروز، با بیانی روایتگرانه بر مدیاهای نقاشی و مجسمه و رویکردی متوجه مخاطب عام، متمرکز بوده است. توجه به جزئیات، زمختی و خامی های عامدانه، طنز سیاه، و الهام از هنر گذشتگان مشخصه و وجه اشتراک گستره وسیع آثار و پرکاری او هستند. در دنیایی که او به مکاشفه آن پرداخته است، بی توجه به موضوعات، تحت تأثیر احساسات لحظه ای نسبت به یک پدیده، در تلاش است آثاری را فارغ از عنوان ها و یا ارجاعات خلق کند که خود روایتگر داستان ها باشند.

      رعنا دهقان
      آناهیتا شهامتی

      آناهیتا شهامتی، متولد ۱۳۷۲ تهران است. او در سال ۱۳۹۸ در رشته پزشکی عمومی از دانشگاه شهید بهشتی فارغ التحصیل شد. آناهیتا در این سال‌ها فعالیت خود را در زمینه‌های مختلف، مانند: نقاشی، چیدمان گل، فیلم سازی، عکاسی و… به صورت تجربی ادامه داده است و نمایشگاه اخیر او حاصل تجربه‌ی او با متریال و رنگ است.

      پارسا مستقیم